ما بندگان ضعیف هستیم، ما بندگانی هستیم که هیچ نداریم، ما هیچیم و هر چه هست توئی. ما چنانچه اگر خلاف می کنیم نادانیم، تو بر ما ببخش.

خدایا،

چگونه ممکن است بنده ای ضعیف، از خود چیزی داشته باشد حال آنکه هوای نفسش بر او تسلط دارد و چگونه می تواند در مقابل تو اظهار قدرت نماید در حالی که هیچ است. هر چیزی که هست از آن توست زیرا هو الاول و الآخر و الظاهر و الباطن و هو بکل شی علیم. چگونه در مقابل تو رخ نماید در حالی که حتی ذره ای در مقابل دریای پهناور هستی نمی باشد.

چگونه انتظار می رود بنده ی جاهل مرتکب خلافی نشود حال آنکه نادانی اش سبب ارتکابش به خلاف می شود.

چگونه است بنده ای، از روی خود شرمنده باشد اما از روی پروردگارش شرمسار نباشد.

خدایا، ما که غیر از تو کسی را نداریم، ما را ببخش که اگر نبخشی بیچاره ایم.